مکانیسم اثر سم اکسی کلر مس
مکانیسم اثر اکسی کلرور مس هف به صورت تماسی و حفاظتی است. فرآیند اثرگذاری این سم را می توان در مراحل زیر خلاصه کرد:
آزادسازی یون های مس: پس از محلول پاشی و قرار گرفتن سم روی سطح برگ، در اثر رطوبت محیطی، یون های مس (Cu++) به تدریج آزاد می شوند.
جذب توسط عامل بیماری زا: یون های آزاد شده توسط اسپور قارچ ها یا سلول های باکتریایی جذب می شوند.
اختلال پروتئینی: یون مس با گروه های سولفیدریل پروتئین ها و آنزیم های حیاتی عامل بیماری زا پیوند برقرار می کند.
نابودی سلولی: این واکنش باعث رسوب پروتئین ها و مختل شدن فرآیند تنفس و تولید انرژی در قارچ و باکتری می شود که در نهایت منجر به مرگ سریع عامل بیماری زا پیش از نفوذ به بافت گیاه می گردد
موارد استفاده سم اکسی کلر مس
این سم برای کنترل طیف وسیعی از بیماری ها در درختان میوه، صیفی جات و گیاهان زراعی کاربرد دارد. از مهم ترین موارد مصرف آن می توان به کنترل لکه غربالی درختان میوه هسته دار، پیچیدگی برگ هلو، آتشک درختان میوه دانه دار (مانند سیب و گلابی)، بلایت یا سوختگی باکتریایی گردو، شانکر باکتریایی، سفیدک داخلی انگور و لکه سیاه سیب اشاره کرد. همچنین در جالیز برای پیشگیری از بوته میری و لکه برگی ها بسیار موثر است.
بهترین زمان مصرف اکسی کلر مس
کارایی این سم به زمان بندی دقیق بستگی دارد. بهترین زمان برای پیشگیری از بیماری های درختی، در دو مرحله کلیدی است:
اواخر پاییز (پس از ریزش 70 درصد برگ ها)
اواخر زمستان (قبل از تورم جوانه ها)
در طول فصل رشد نیز به محض مشاهده اولین علائم بیماری یا در شرایط محیطی مستعد (رطوبت بالا و دمای معتدل)، می توان از آن استفاده کرد. دقت داشته باشید که سمپاشی در زمان گلدهی به دلیل حساسیت اندام های تولیدمثلی ممنوع است
میزان مصرف اکسی کلر مس
دوز استاندارد مصرف اکسی کلرور مس هف به طور معمول بین 2 تا 3 کیلوگرم در هزار لیتر آب برای درختان میوه توصیه می شود. در محصولات زراعی و جالیز، این مقدار بسته به نوع بیماری و سن گیاه بین 1 تا 2 کیلوگرم در هکتار متغیر است. برای دقت بیشتر، همواره توصیه می شود برچسب محصول مطالعه شده و یا با کارشناسان گیاه پزشکی مشورت نمایید.